Blog | Zwart-wit

De ondernemer die bij mij aan tafel zit is flink ontstemd. Hij is zeer verbolgen over de werknemer die zijn dienstverband heeft opgezegd en nu bij een concurrent werkt.

Nadrukkelijk geeft hij aan dat hij de werknemer heeft gewezen op het concurrentiebeding, de verplichte geheimhouding over zijn bedrijf, de concurrentiegevoelige informatie en de gegevens van zijn klanten. Hij wil hem hard aanpakken en voor de rechter slepen, en snel. De ondernemer is er van overtuigd dat de werknemer zich niet houdt aan de gemaakte afspraken en wijst met enige trots naar de arbeidsovereenkomst. Een keurig opgestelde arbeidsovereenkomst, ondertekend en wel. Alles zwart op wit, ook het concurrentiebeding. Zijn overtuiging wordt onderstreept door de twee blauwe handtekeningen die het geheel helemaal afmaken.

Toch pakt het anders uit. Na deze eerste, tijdelijke arbeidsovereenkomst is het dienstverband verlengd, maar is er geen nieuwe arbeidsovereenkomst opgesteld en nieuwe afspraken zijn nooit goed vastgelegd. Dat concurrentiebeding geldt dus niet. Het is hier niet zwart-wit, maar grijs. In dat grijze gebied weeg ik de belangen af en adviseer ik over linksaf of rechtsaf, richting zwart of wit. Continu zoek ik daarbij het evenwicht tussen de betrokken belangen, de wensen, de bedoeling en wat er juridisch mogelijk is.

De ondernemer neemt vervolgens een nieuwe werknemer aan. Ik adviseer hem over de inhoud van de arbeidsovereenkomst en stel een goede arbeidsovereenkomst op. Een arbeidsovereenkomst die duidelijk is. Duidelijk voor de betrokken partijen, maar ook voor anderen. Het moet nu helder zijn, maar ook over 5 of zelfs 10 jaar. Het staat immers zwart op wit.

Hans Veldkamp
Bron: column is geplaatst in Business in Nijkerk, editie 2 – 2021